Susan (Leiden, 1974) is schrijfster. Onno (Breda, 1967) is publicist en communicatieadviseur. Ze zijn getrouwd maar wonen niet samen. Ze wonen allebei in Amsterdam en hebben allebei twee kinderen uit eerdere relaties.
Het gehele interview staat in de Boekenweekspecial van de VARAgids, 2024.
(…)
Susan: ‘Swanenburg is zo goed omdat het scenario zo goed in elkaar steekt. Het gaat over een welstandige familie met allerlei zorgen en geheimen. Elke aflevering vertelt eigenlijk hetzelfde verhaal, maar dan vanuit een ander personage. Als schrijver ben ik gevoelig voor de manier waarop een serie is geschreven. Natuurlijke dialogen vind ik belangrijk. Roos Ouwehand en Kim van Kooten zijn daar een meester in. Vaak krijgt een dialoog iets gekunstelds omdat de schrijver te veel wil vertellen.’
Onno: ‘Wist je dat elke aflevering door een andere scenarioschrijver is geschreven? Dat hoorde ik laatst van een bevriende scenarist die aan deze serie heeft meegeschreven.’
Susan: ‘Is dat zo, ja? Dat is een goed concept. Over schrijven gesproken: ik ben blij met de terugkeer van VPRO Boeken. Het is fijn dat er weer een gedegen boekenprogramma is waar schrijvers de tijd krijgen om over hun boek te praten. Zo’n programma is alleen wel voor een specifiek publiek.’
Onno: ‘De Wereld Draait Door was eigenlijk het laatste programma waar een breed publiek naar keek en waar soms verrassende onderwerpen voor het voetlicht werden gebracht. Dat was niet alleen te danken aan die meneer die nu onder vuur ligt, maar ook aan de fantastische redactie. Zo’n soort programma bestaat helaas niet meer. Wat we nu hebben, is een amorfe massa waarin lichtzinnige types op het nieuws reflecteren en nauwelijks ruimte is voor deskundigheid. De talkshows van nu zijn niet meer dan een vorm van zelfbevlekking op televisie. Het is niet gek dat er steeds minder mensen naar kijken.’
Susan: ‘Zelfbevlekking, wil je dat zo zeggen? Pas nou op met je woordkeuze.’
Onno: ‘Nou ja, ik word toch nooit ergens uitgenodigd, dus dat kan gerust. Een goede talkshow vind ik een van de kernpunten van de publieke omroep. Gelukkig zijn er nog programma’s als Wat houdt ons tegen van Jeroen Smit, over wat wij als betrokken burgers kunnen doen om grote problemen het hoofd te bieden. Ik mis alleen een programma waarin deskundigen aan het woord komen over belangrijke kwesties en waarin kunst en cultuur door een kenner voor een groot publiek toegankelijk wordt gemaakt. Een beetje wat jij deed met je boekbesprekingen in Goedemorgen Nederland en 5 Uur Live. Wie zou zo’n breed programma kunnen presenteren, behalve Matthijs van Nieuwkerk?’
Susan: ‘Oef, dat is een goede vraag.’
Onno: ‘Ischa Meijer had dat gekund als-ie nog had geleefd.’
Susan: ‘Mieke van der Weij. Die zou dat kunnen.’