De brief die een jongen koning maakt

Willem Wilmink zou op 25 oktober negentig zijn geworden. Ter gelegenheid daarvan verscheen De fijnste van Willem, waarin vijfentwintig liefhebbers, van Elsbeth Etty tot Erik van Muiswinkel, hun favoriete Wilmink-gedicht kiezen en vertellen waarom het hun zo dierbaar is. Het boek begon met een nachtelijke mail van Nick Muller aan Theo Hakkert van het Twentse cultuurplatform VersTwee. Muller schreef zelf de eerste bijdrage voor het boek, over een jongen die voor het eerst een brief van een meisje krijgt. Een fragment.

Meer lezen over De brief die een jongen koning maakt

Uitgeluld (Maarten Spanjer, 1952-2026)

Zo zaten we er het afgelopen jaar vaak bij: om de week op het terras van de tennisclub aan de Kattenlaan, als het mooi weer was, of bij jou thuis, als het regende of jij je niet goed voelde. Eindeloze middagen en avonden met de beste verhalenverteller die ik ken. Ondertussen bespraken we je nieuwe column over je tijd in het ziekenhuis, waar je blaas en prostaat vorig jaar werden verwijderd, en waarvan je er in krap een half jaar dertig hebt geschreven. Een recordtempo, voor jouw doen. Vorige week bleek dat het goed mis was. ‘Misschien heb ik onbewust aangevoeld dat ik haast moest maken’, zei je. Tuinders noemen dat noodbloei: de boom voelt dat hij sterft, en bloeit nog één keer harder dan ooit. De laatste dagen was je zo dapper. Aan de telefoon was je allesbehalve zwaarmoedig. We bespraken nog het idee om de columns te bundelen in een boekje: ‘Uitgeluld’. ‘Maarten’, zei ik, ‘zorg dan wel dat je nog een tijdje leeft, in ieder geval tot het boek er is, want terminale mensen doen het goed in talkshows. Beloof je dat je dan bij Jinek gaat zitten?’ ‘Ja, onder tafel’, antwoordde je, gevolgd door je kwajongenslach.

Maarten, het was een feest, ik had het voor geen goud willen missen.