Buis en haard: Doortje Smithuijsen en Rein op ‘t Root

Doortje (Amsterdam, 1992) is filosoof, journalist en schrijfster van het Boekenweekessay Ik zou uw dochter kunnen zijn. Rein (Haarlem, 1988) is chefkok en eigenaar van verschillende restaurants. Ze hebben sinds 2023 een relatie en wonen in Amsterdam-Noord.

Verschenen in het Boekenweeknummer van de VARAgids, 10 maart 2026.

Doortje: Onze werkschema’s zijn totaal niet compatibel: jij werkt vaak ‘s avonds en in de weekends, terwijl ik vaak overdag aan het schrijven ben of mijn podcast opneem. Daarom hebben we ook geen televisie, omdat we toch nauwelijks tijd hebben om samen iets te kijken. Als we iets kijken, dan zijn het vaak films en series. Liever films dan series, want jij klaagt altijd dat ik niet goed ben in series afkijken.

Rein: Jij wilt altijd met iets nieuws beginnen. Als jij een boek niet goed vindt, stop je ermee. Dat gebeurt ook met series. Jij kunt halverwege een serie besluiten dat je niet meer verder wilt kijken, maar ik kan dat niet aan. Als ik aan een boek of serie begin, moet ik het uitlezen of afkijken.

Doortje: Dat is zonde van je tijd. We hebben daar vaak discussies over gehad, bijvoorbeeld bij The Crown. Ik heb op een gegeven moment gezegd: sorry, ik heb echt geen trek in nog een familielijn. Laatst hadden we hetzelfde met het laatste seizoen van Fargo.

Rein: Dat heb je met tegenzin afgekeken.

Doortje: Om jou een plezier te doen. De eerste twee afleveringen zijn altijd goed, want dan moeten ze je het verhaal in trekken, maar dan moet je er nog acht, terwijl die vaak ook in vier afleveringen hadden gekund. 

Rein: Wakker in Paraguay was een uitzondering, de documentaireserie over mensen die emigreren naar Paraguay omdat ze Nederland niet meer vertrouwen. Niet alleen omdat het een van de weinige televisieprogramma’s is die we samen hebben gekeken, maar ook omdat we er allebei echt door geïntrigeerd waren. We gingen er zelfs voor naar huis, zo van: kom, snel, dan kunnen we de nieuwste aflevering kijken. Ik vraag me echt af hoe de makers toegang hebben gekregen tot deze toch wel gesloten club.

Doortje: Het is net als met een sekte: je krijgt een inkijkje in een wereld die je normaal gesproken niet te zien krijgt.Rein: Het waren wel allemaal een beetje schurken, soms zelfs ronduit fascistisch.

Doortje: Ja, en wat je ook zag, is hoe daar weer allemaal scams ontstaan. Die mensen die naar Paraguay emigreren, proberen andere Nederlanders over te halen om hetzelfde te doen, en smeren ze vervolgens veel te dure huizen aan die ze zelf voor een schijntje hebben gekocht. Je kunt ook eerst een tiendaagse proefreis maken om te voelen of het iets voor je is om te emigreren. Ook daar verdienen ze flink aan.