Wat is het mooiste boek dat vrijwel niemand kent? Die vraag legde journalist Nick Muller aan negenennegentig schrijvers en dichters voor. Zij noemden geen bestsellers of leeslijstklassiekers, maar titels die zich in hun geheugen hebben vastgezet: Theo Kars’ De vervalsers, Carolina Trujillo’s De instructies, Joop Waasdorps Welkom in zee!
Onbekende en ongekende meesterwerken, elk in een kort, persoonlijk stuk teruggehaald uit de vergetelheid. Samen vormen deze pleidooien de schaduwcanon van de Nederlandstalige literatuur, opgetekend door lezers die als geen ander weten wat een boek de moeite waard maakt.
Ergens in de ramsj, of achter in een antiquariaat, of in het digitale domein ligt zo’n juweel op u te wachten. Ongekend wijst u de weg.
Met bijdragen van Ilja Leonard Pfeijffer, Kristien Hemmerechts, Arnon Grunberg, Safae el Khannoussi, A.L. Snijders, Anna Enquist, Herman Koch, Sylvia Witteman, Jeroen Brouwers, Marja Pruis, Joost de Vries, Stella Bergsma, Maarten ’t Hart, Yvonne Keuls, Philip Huff, Sholeh Rezazadeh, A.F.Th. van der Heijden, Nelleke Noordervliet, Stefan Hertmans, Saskia de Coster, Joost Oomen, Marente de Moor, K. Schippers, Susan Smit, Tommy Wieringa, Jan Cremer, Mensje van Keulen en nog vele anderen. Het omslagbeeld is van Casper Faassen.
Uit het voorwoord
‘Op mijn bureau ligt, terwijl ik dit schrijf, het exemplaar van Gerrit Komrijs Verzonken boeken dat ooit van Joost Zwagerman is geweest. Op het schutblad staat, in blauwe inkt, J Zwagerman / okt. ’86, de maand waarin Komrij de bundel bij De Arbeiderspers publiceerde en Zwagerman, destijds tweeëntwintig jaar oud en net gedebuteerd met De houdgreep, het kocht. Na Zwagermans dood, toen zijn bibliotheek werd geveild, raakte het boek op drift, tot het bij mij belandde. Zo overleefde het zowel de man die het schreef als de man die het kocht. Er is geen reden om aan te nemen dat het bij mij anders afloopt: ooit raakt het weer op drift, naar een volgend bureau, een volgende eigenaar. Komrij had het zien aankomen. De bundel opent met een bijbelvers waarin stof is vervangen door papier: “Van papier zijt ge en tot papier zult ge wederkeren.” Aangesproken wordt de mens, die alles wat hij weet aan papier ontleent en er na zijn dood zelf in terugkeert, als naam op een plank. Het bewijs volgt meteen: “De Trojaanse oorlog is lang geleden uitgevochten, honderdduizenden lijken zijn tot stof vergaan, maar de Ilias staat op de boekenplank.” Het boek heeft, zoals altijd, uiteindelijk de langste adem.’
Het boek verschijnt in november bij M10Boeken. Wil je het boek alvast reserveren? Dat kan hier.
Nick Muller 