Het is ’s lands meest prestigieuze aanmoedigingsprijs voor jong schildertalent: de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst, in 1871 in het leven geroepen door koning Willem III. Op vrijdag 9 oktober maakt zijn achterachterkleinzoon Koning Willem Alexander in het Koninklijk Paleis in Amsterdam bekend welke vier kunstenaars de prijs dit jaar krijgen toegekend. HP/De Tijd stelt de komende dagen zeven genomineerden aan u voor. Vandaag: Lilian Kreutzberger uit New York.
Lilian Kreutzberger (Middelburg, 1984) studeerde beeldende kunst aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag (2003 – 2007) en behaalde haar master aan de Parsons School of Design in New York (2011 – 2013). Sinds 2010 woont en werkt ze in New York.
Over haar werk
“Mijn werk wordt gevormd door momenten waarin de realiteit net wel of net niet overeenkomt met dat wat men er van had verwacht. Met een melancholische ondertoon onderzoek ik het dilemma van de onmogelijkheid van de voorgestelde utopie die model staat of model heeft gestaan voor het huidige en toekomstige stedelijke landschap. In mijn werk kijk ik naar constructen die voortkomen uit een verlangen een structuur, systeem en/of orde te geven aan complexe processen en de limieten om deze complexiteit daadwerkelijk te vatten.”
“Terugkerend thema’s in mijn werk zijn de publieke ruimte, ruimtelijke ordening, planologie en architectuur. Impliciet houd ik mij bezig met ideeën over hoe de ideale samenleving zou moeten zijn, hoe men zich beweegt door de publieke en private ruimte en hoe dit wordt ervaren. Ondanks de afwezigheid van de mens in mijn werk staat de subjectieve beleving van de ruimte en ontwikkelingen in de stedelijke omgeving centraal.”
“De eerste en tweede foto hieronder tonen twee werken die positief en negatief van elkaar zijn. De houtdelen uit het lichtere werk vormen de grid-structuur van het donkere werk. De vlekken en donkere gebieden zijn het resultaat van een mislukte mengeling van acrylverf met gekleurd gips. Het snelle drogen van het gips vereist een snelle handeling, zowel bij het mengen van verf met gips als het vullen van de open ruimte. De donkere stippen ontstaan als gevolg hiervan; de onopgeloste klodders verf in het gips drogen op tot een kraterachtig reliëf in de oppervlakte van het werk.”
“Foto’s 1 tot en met 9 zijn het resultaat van een procesmatig onderzoek naar hoe vorm te geven aan abstractie, materiaal en compositie – altijd in relatie tot de schilderkunst als medium an sich. De werken bevinden zich op het snijvlak tussen schilderen en sculpturaal werk, waarbij ik naar beide probeer te kijken, en zijn een onderzoek naar hoe betekenisvol te denken en om te gaan met abstractie. De werken zijn de resultaten van een strijd met tijd en het wel en niet hebben van controle over het materiaal.
De werken komen voort uit het project Engineering Hope (2013 – 2014) waarvoor ik onderdelen voor een fictief model voor sociale woningbouw heb ontworpen. Door deze onderdelen digitaal te copypasten en samen te voegen ontstaan nieuwe composities. Dit vindt dikwijls pas plaats tijdens het fysieke maakproces van het werk, tijdens het besluiten welke onderdelen blijven en welke de negatieve ruimten worden die later worden gevuld met gips.
Materiaal, kleur en compositie geven aanwijzing aan hoe het werk wordt gelezen en voegen soms toe aan een dubbelzinnigheid daarvan. Soms lezen de werken als miniatuur bovenaanzicht van een stad, dan weer als een kaart of computerchip.”
Meer werk van Lilian Kreutzberger vindt u hier.
Het werk van Lilian Kreutzberger is van 10 oktober tot en met 15 november 2015 te zien in het Koninklijk Paleis op de Dam in Amsterdam.
