Jeroen (Alkmaar, 1977) is voetbalcommentator bij NOS Studio Sport. Paula (Leiderdorp, 1981) is projectmanager retail media bij Gamma & Karwei. Ze zijn in 2011 getrouwd, hebben twee kinderen, Pella (11) en Owen (8), en wonen in Amsterdam.
Jeroen: Meestal eten we aan tafel, maar als iedereen moe is, schuiven we weleens met z’n vieren op de bank en kijken we iets makkelijks op televisie. Nu zitten ze naar een oud seizoen van Hunted te kijken, waarin gewone deelnemers als voortvluchtigen door het land trekken terwijl een team van jagers hen opspoort. Die oude aflevering overbrugt de tijd tot we vanavond de nieuwe erbij pakken.
Paula: We zitten er met z’n allen bovenop en roepen naar het scherm: niet bellen nu, dat is niet slim, wat doet die nou? We voorspellen telkens wie een domme zet doet en als eerste gepakt wordt.
Jeroen: De grootste liefde in huis is StukTV, waar de kinderen gek van zijn, en ik trouwens ook. Het zijn drie mannen die lang geleden begonnen met onzinnige weddenschappen op YouTube en inmiddels echt te gekke programma’s maken. Hun bekendste is Jachtseizoen, waarin BN’ers in oranje pak het land in worden gestuurd en zij als jagers achter hen aan zitten. Dat format won bijna de TelevizierRing en ze verkopen het nu over de hele wereld. Het is geen Nieuwsuur, maar ik vind het heerlijk ontspannend.
Paula: Als Jeroen werkt, kijk ik met onze dochter naar Married at First Sight of B&B vol liefde. Onze zoon doe ik daar geen plezier mee; die zit liever op zijn iPad bij Touzani, het voetbaltrucjeskanaal, of bij Glowmovies, twee jongens met miljoenen volgers die de hele dag bouwwerken maken.
Jeroen: Bij één datingprogramma blijf ik wel stiekem hangen, en dat is First Dates. Je zit als toeschouwer bij al die ongemakkelijke eerste afspraakjes in een restaurant, en dat vind ik grappig. Het is trouwens een misverstand dat voetbalcommentatoren elke voetbalwedstrijd willen zien: dat is niet te doen. Supporter ben ik niet en op het Nederlands Elftal na is dat fanatieke gevoel er wel af gegaan. Mijn kinderen zijn voor mijn jeugdliefde AZ, de club uit mijn geboortestad Alkmaar, en als die speelt, zitten ze op de bank.
Paula: Ik schuif de laatste tijd ook richting AZ. Een wedstrijd op een vrije avond vind ik prima; ik hield al van voetbal voordat ik Jeroen kende, dus als hij wil kijken, kijk ik gewoon mee.
Jeroen: Het blijft schipperen op een avond dat we samen een serie kijken. Een wedstrijd die ik voor mijn werk gezien moet hebben, wil ik niet later helemaal inhalen, dus dan staat de iPad naast me met die wedstrijd erop. Met een schuin oog en soms een oortje in volg ik hem, terwijl op de televisie onze serie loopt. Misschien klinkt dat ongezellig, maar zo hoef ik niets achteraf te bekijken.
Paula: Dat valt wel mee, hoor. Ongezellig is vooral dat ik tijdens zo’n serie meestal in slaap val, haha. We hypen graag mee met de echt goede thrillers en documentaires. Laatst keken we The Dark Wizard op HBO, over de Amerikaanse klimmer Dean Potter, die in 2015 in Yosemite om het leven kwam bij een misgelopen wingsuitsprong. Wat in die klimfilms fascineert, is de obsessie van zulke mannen, die bijna dagelijks de dood in de ogen kijken.
Jeroen: Daarna hebben we Yellowstone verslonden, over een ranchfamilie in dat berglandschap. Waar we onder de bank van het lachen liggen, is Clarkson’s Farm, waarin Jeremy Clarkson met enorme machines een boerderij runt en alles zelf doet. Fantastisch.
Paula: We kijken sowieso steeds minder gewone televisie, op één vast programma na: het Jeugdjournaal. Het haalt net even de scherpe kantjes van het nieuws af. Net als veel mensen mijd ik het gewone nieuws weleens, omdat er zoveel ellende is op de wereld. Het Jeugdjournaal haalt daar de scherpste randen vanaf. Dat is fijn voor de kinderen, maar eerlijk gezegd ook voor mezelf.Jeroen: Ik werk bij de NOS, dus dit klinkt als de slager die zijn eigen vlees keurt, maar ze kregen er onlangs volkomen terecht de Ere Zilveren Nipkowschijf voor. Alle thema’s komen voorbij, van pesten tot wereldproblematiek, en zo zorgvuldig dat je er met je kinderen én met elkaar over in gesprek raakt. Het Jeugdjournaal is mij betreft een monument op de Nederlandse televisie.
Nick Muller 