Winston Gerschtanowitz: ‘Ik zou er niet voor terugdeinzen om John de Mol op te volgen binnen Talpa’

Winston Gerschtanowitz (43) bindt de ijzers onder voor een nieuw seizoen Dancing on ice. Playboy spreekt de goedlachse presentator en ondernemer naar aanleiding daarvan onder meer over zijn overstap van RTL naar SBS, zijn ontembare werklust en zijn vriendschap met John de Mol. “Ik zou er niet voor terugdeinzen als hij me zou vragen om hem op te volgen binnen Talpa.”

Lees verder Winston Gerschtanowitz: ‘Ik zou er niet voor terugdeinzen om John de Mol op te volgen binnen Talpa’

De smaak van… Eddy Zoëy

Eddy Zoëy (52) is presentator, kunstenaar en muzikant. Hij is sinds kort een van de vaste presentatoren van RTL Boulevard.

Verschenen in het novembernummer van Playboy. (2019)

Sushi of stamppot?
Als ik het zelf moet maken dan wint de stamppot het glorieus van de sushi. Maar ik kan we ’n hele goede sushi bestéllen.

Jesse Klaver of Thierry Baudet?
Allebei niet. Ik zit meestal in het middengebied of een beetje links van het midden.

Beau van Erven Dorens of Eva Jinek?
Ik word van beide enthousiast, dus hoop dat ze elkaar gaan afwisselen op RTL4.

Nooit meer muziek maken of nooit meer schilderen?
Wat een moeilijke vraag. Als ik moet kiezen tussen blind of doof, dan kies ik voor blind, want ik zou niet zonder muziek kunnen. Blind kunst maken lijkt me erg moeilijk, alhoewel: misschien levert het wel iets waanzinnigs op.

Welke kunstenaars inspireren je?
Grafisch ontwerpers als Neville Brody en David Carson, maar ook pop-artists als Keith Haring en Richard Hamilton. Doe daar een beetje Jackson Pollock bij en we zijn compleet.

Naar welke artiest luister je op dit moment het meest?
Miles Davis en Frank Zappa staan al jaren standaard in mijn afspeellijst. Van de laatste jaren vind ik TV Noise, Foals en Electric Guest te gek.

Wat is de vetste auto ter wereld?
Aston Martin DB5. Ik heb zelf een Aston Martin V8 Saloon gehad – die ene die Timothy Dalton in zijn Bond-film reed – maar die heb ik verkocht. Die werd zoveel geld waard dat ik er niet meer in durfde te rijden.

Wat is het dikste horloge ter wereld?
I couldn’t care less. Doe mij een fitbit en ik ben happy.

Wie is de meest sexy bekende vrouw?
Haley Bennett, actrice en gezicht van het parfummerk Chloé.

Om welke film heb je het laatst gehuild?
Ik ben niet zo’n jankerd als het op films aankomt.

Waar schaam je je voor?
I don’t… Ik geneer me niet zo snel.

Met welke overleden persoon zou je nog weleens een borrel willen drinken?
Marilyn Monroe.

Wat staat er op je strafblad?
Ik heb ’n vinkje staan achter Openbare Ordeverstoring. Ik heb voor een televisieprogramma ooit gedaan alsof er een leeuw uit het circus was ontsnapt. Dat was dusdanig geloofwaardig dat het héle Utrechtse politieapparaat is uitgerukt. Dat vinkje is inmiddels verjaard. Gelukkig maar, want als je de Uk of USA in wilt dan wordt die aantekening niet zo amusant bevonden.

Wat is je meest memorabele ervaring met drugs?
Niet. Ik doe geen drugs en vind mezelf daarom juist géén loser.

Welk drankje drink je het liefst?
Single Malt Scotch van het merk Laphroaig.

Wat is de vreemdste plek waar je ooit seks hebt gehad?
Ik moet daar zolang over nadenken dat ik vrees dat ’t allemaal niet zo spectaculair is…

Nu we er toch zijn of Take Me Out?
Nu we er toch zijn is me qua herinneringen dierbaarder, maar Take Me Out zou ik makkelijker opnieuw maken.

Stiekem ben ik verslaafd aan…
Gitaren. Ik heb er zo’n 25. Er gaat geen dag voorbij zonder te spelen. Welke gitaar nog op mijn verlanglijst staat? Een Gibson 335, wine-red, met Bigsby-tremolo, zoals Chuck Berry ‘m had in de 60’s.

Als ik een miljoen had, dan kocht ik meteen…
Een échte Alberto Giacometti bij veilinghuis Christies.

Wat is je grootste miskoop?
M’n automatische hek. Het is een mooie eikenhouten poort, maar wat gáát-ie moeilijk open in de winter. De helft van de tijd moet ik toch m’n auto uit om hem handmatig te openen. Dat was nou juist niet de bedoeling…

Heb je een guilty pleasure?
Films als Misfit en Misfit 2. Ik speel er zelf in mee, maar ik kijk zelf ook graag naar teen movies.

Dit nummer mogen ze draaien op m’n begrafenis…
Elusive van Scott Matthews.

Het grootste misverstand dat over mij bestaat, is…
Dat ik de hits voor Romeo alléén geschreven zou hebben. Coming Home en Secret Love heb ik samen gemaakt met Jay Vandenberg en de jongens van Romeo. De liedjes van Chipz! (daar zit toch ook weer een nummer 1-hit tussen) heb ik samen met Jay Vandenberg gemaakt. Eigen liedjes zoals Bijna zijn wel honderd procent van mezelf, zowel qua muziek als tekst.

Eddy Zoëy of Eddy Morsink?
Dat is voor mij hetzelfde.

Wat deed je de afgelopen jaren?
Een hele hoop. Content produceren en presenteren voor zenders als FOX, National Geographic, en RTV Utrecht, maar ook voor NPO, RTL en SBS. Plus: muziek maken, theater maken, voice-overs en stemmen voor animaties inspreken, regisseren, schilderen en schrijven. Heel gevarieerd dus.

Tim Oliehoek: ‘Er is bijna geen filmindustrie in Nederland’

Tim Oliehoek (40) maakte een serie over het leven van de beruchte crimineel Stanley Hillis. Playboy spreekt de gelauwerde regisseur over zijn eigen favoriete series, zijn Hollywood-plannen en het dorre filmlandschap in Nederland. “Ik zou willen dat mensen eens wat vaker naar een onbekende film gaan.”

Verschenen in het oktobernummer van Playboy. Lees het gehele interview hier.

Q1. Je bent de regisseur van Stanley H. – een serie over de beruchte crimineel Stanley Hillis. Wat fascineert je zo aan hem?
Als filmmaker vind ik het contrast in zijn persoonlijkheid heel interessant. Hij kan bij mensen langsgaan om ze af te persen en zich op hetzelfde moment ergeren aan een deur die niet goed sluit. Dan vraagt hij om een schroevendraaier en gaat hij die deur repareren. Dat vind ik een bizar gegeven. Eigenlijk kende ik hem voordat ik met deze serie begon alleen van naam. Ik wist dat hij in hetzelfde rijtje hoort als Willem Holleeder en Dino Soerel, maar het verhaal erachter kende ik niet. Dat gaan we in de serie vertellen: hoe hij zichzelf van kleine boef opwerkte tot een van de grootste criminelen van het land. Ik ben van mening dat iedereen stiekem een slechte kant heeft, alleen houden onze normen en waarden ons tegen om die kant te laten zien. Criminelen bepalen hun eigen regels. Ergens is dat romantisch, maar het loopt natuurlijk altijd fout af.

Q3. De twee series die je hiervoor maakte, De Zaak Menten en Het geheime dagboek van Hendrik Groen, werden overladen met prijzen. Ga je naast je schoenen lopen van al dat succes?
Nee, gelukkig niet. Ik ben wel blij dat het nu gebeurt en niet vijftien jaar geleden. Ik heb nu wat klappen meegemaakt waardoor je dat succes ook weer gaat relativeren. Ik ben ook niet zo heel vatbaar meer voor de glamour die er zogenaamd zou zijn in Nederland. Regisseurs komen hier niet met de limousine voorrijden op hun première: je gaat op de fiets naar de bioscoop en hoopt dat je smoking onderweg niet natregent.

Q5. Nederland is niet echt een filmland. Gaat dat nog veranderen?
Er is bijna geen filmindustrie in Nederland. Daar is het land misschien ook te klein voor. Romantische komedies doen het over het algemeen goed, maar de andere genres hebben het veel moeilijker, terwijl die vaak juist de moeite waard zijn. Ik vind dat een moeilijke ontwikkeling. Vroeger gingen mensen naar mijn idee vaker naar een onbekende film: ik denk bijvoorbeeld aan All Stars en Van God Los, die allebei heel erg goed werden bezocht. Niemand in de stad van Michiel van Erp vond ik een onwijs mooie film en wint veel prijzen, maar was geen kaskraker. Ik zou willen dat mensen eens wat vaker zouden laten verrassen. Het filmlandschap wordt anders wel erg schraal.

Q8. Kun je door je werk nog wel onbevangen van films genieten?
Ja, al raak ik wel steeds sneller verzadigd. In de jaren negentig verliet ik soms totaal in de war een bioscoopzaal. Dan ging ik naar True Lies en dan zag ik een effect en dan dacht ik: jee, hoe hebben ze dat in godsnaam gedaan? Nu wordt alles geanimeerd. Ik ging laatst naar de nieuwe The Lion King en dacht: leuke film, hartstikke knap gedaan, maar ik weet hoe ze het hebben gedaan. Ik word een beetje murw van alle effecten, terwijl ik onwijs veel van effecten houd, dat is zelfs de reden waarom ik ooit films ben gaan maken. Ik denk dat films de komende tijd weer intiemer gaan worden. Dat zie je nu al bij de series: die leunen meer op het verhaal dan op de effecten.

Q10. Met welke acteur zou je graag nog willen werken?
Zo moet je als filmmaker helemaal niet denken. Je leest een script en denkt: bij de rol past die acteur en niet andersom. Daar ging het bijvoorbeeld mis bij Spion van Oranje – afgezien nog van het scenario dat echt afschuwelijk was en het gewoon geen goede film is geworden. Ik wilde heel graag een keer samenwerken met Paul de Leeuw. Ik had daarbij een anti-James Bond-film à la Austin Powers voor ogen en wilde hem per se voor de hoofdrol. Paul de Leeuw is iemand die goed kan reageren op publiek. Dan is hij op zijn allerbest. Maar als hij op een filmset staat en de regisseur zegt: ga eens op die marker staan en kijk eens zo in de camera, dan beperk je hem eigenlijk in zijn talent. In die film kwam hij niet tot zijn recht.

Paul Witteman over Simon Vestdijk, Erwin Olaf en J.S. Bach

Paul Witteman (72) presenteert een nieuw seizoen van Podium Witteman. Wat leest, luistert en ziet hij in zijn vrije tijd?

Verschenen in het oktobernummer van HP/De Tijd. (2019) Lees het gehele interview hier.

BOEKEN
“Ik ben dweperig van aard. Als ik een boek goed vind dan ga ik meteen alles van die schrijver kopen, ook als ik zeker weet dat ik dat boek nooit ga lezen, want ik vind dat je het op zijn minst allemaal moet hébben. Simon Vestdijk is een schrijver van wie ik bijna alles heb gelezen. Misschien heeft het met zijn muzikaliteit te maken dat ik van zijn werk houd. Vestdijk was namelijk een heel muzikale man; hij heeft veel geschreven over Bach. Er zijn mensen die zeggen dat hij saai is, maar ik vind hem juist heel erg geestig. Het kind tussen vier vrouwen is misschien wel zijn beste boek, al zijn De kelner en de levenden en Op afbetaling ook erg mooi. Zo’n schrijversobsessie duurt vaak een paar jaar en dan is het helemaal over. Dan raak ik weer verknocht aan een andere schrijver. Wie dat op dit moment is? Tommy Wieringa, al heeft die nog niet eens zo heel veel geschreven. Dit zijn de namen maakte veel indruk. Het gaat over vluchtelingen die van alle kanten bij elkaar komen en proberen te overleven. Wie gaat het redden? Dat is de vraag. Zijn stijl is trouwens ook schitterend. Je hebt bij hem nooit het idee dat je huiswerk moet doen.”
“Laatst las ik in De revisor een stuk van Thomas Heerma van Voss over W.F. Hermans waarin hij gehakt maakt van Au pair. Ik was het wel met hem eens, ik vond het ook een verschrikkelijk slecht boek, maar je moet het als jonge schrijver maar durven om de meest bewonderde schrijver van het land op zo’n manier aan te vallen. Dat bracht mij tot de vraag: wat als je op deze manier eens meer bewierookte schrijvers van toen opnieuw zou beschouwen en daar een serie van maakt? Misschien is dat wel iets voor HP/De Tijd. Laat een jonge schrijver die gevestigde namen eens op een kritische manier beschouwen en kijk of je genoeg argumenten bij elkaar kunt krijgen om postume karaktermoord – al is dat misschien een iets te zwaar woord – te plegen. Dat lijkt me heel interessant. Gerard Reve? Blijft die overeind? Zijn eerste drie boeken in ieder geval, maar zodra de jongensbilletjes erbij komen wordt het er niet beter op. Godfried Bomans? Ik weet het niet. Jeroen Brouwers? Die zeker wel.”

BEELDENDE KUNST
“Bijna iedereen – uitzonderingen daargelaten natuurlijk – heeft zijn culturele smaak aan zijn ouders te danken. Mijn ouders hebben mij ooit als vijf- of zesjarige meegenomen naar een Rembrandt-tentoonstelling in het Rijksmuseum. In die tijd was het katholieke geloof in ons gezin nog net op het randje van leidend. Ook in de culturele sfeer. Ik herinner me dat ik erg ontroerd raakte door de religieuze voorstellingen die daar hingen, zoals De heilige familie bij avond. Rembrandt ontroert op dezelfde manier als Bach: er gaat zo’n enorme warmte uit van zijn kunstwerken, zoveel mededogen met de mens, dat je je haast niet kan voorstellen dat hij die schilderijen alleen maar maakte om er geld mee te verdienen. Dat is waarschijnlijk ook niet zo, maar zeker weten zullen we dat nooit. Ik herinner me dat mijn ouders ook een tekening van Rembrandt boven de eetkamertafel hadden hangen. Het was een kopie van De drie kruisen. Ik ben ze nog steeds zeer dankbaar dat ze me daar allemaal mee in aanraking hebben gebracht. Ik heb in menig opzicht een verwaarloosde jeugd gehad, maar in cultureel opzicht niet.”
“De beste tentoonstelling van het jaar vond ik die van Erwin Olaf in het Gemeentemuseum in Den Haag. Ik heb eerlijk gezegd een beetje een getroebleerde relatie met Erwin Olaf. Een jaar of twintig geleden maakte hij voor de voorpagina van de VARA-gids een portret van mij en Marcel van Dam – de presentatoren van Het Lagerhuis. Hij wilde laten zien dat hij niet zomaar een fotograaf was, dus hij had onze gezichten verschrikkelijk overbelicht. We zagen eruit alsof we de volgende dag dood zouden neervallen. Ik heb toen gezegd dat ik het een weinig flatterende foto vond en hij werd me toch een partij kwaad… Hij was de kunstenaar en ik moest me nergens mee bemoeien. Hij heeft toen ook tegen mijn vaste grimeuze gezegd dat ze me voortaan extra bleek moest schminken. (Lacht) Een paar weken geleden heb ik hem gebeld om hem te feliciteren met die tentoonstelling. De meeste foto’s kende ik al, maar ik vond de collectie werkelijk bijzonder. Ik heb toen ook mijn nederige excuses aangeboden voor dat voorval en die heeft hij ook warm aanvaard.”

MUZIEK
“Zonder klassieke muziek zou ik een totaal ander leven lijden. Ik zou andere vrienden hebben gekozen, andere werkzaamheden hebben gedaan… Alles in mijn leven komt terug bij de liefde voor die muziek. Ook daar ben ik mijn ouders weer dankbaar voor. Zolang ik me kan herinneren ben ik namelijk met klassieke muziek in aanraking geweest. Zelfs toen ik bij mijn moeder in de buik zat moet ik al dagelijks muziek om me heen hebben gehad. Bij ons thuis werd heel veel gespeeld, wat weer een andere ervaring is dan muziek uit de radio horen. Mijn moeder en bijna al mijn broers speelden piano. Mijn hele jeugd werd daardoor door klassieke muziek beïnvloed. Ik heb mezelf weleens afgevraagd hoe ik zou zijn geworden als ik in een ander gezin was opgegroeid. Ik denk dat ik dan misschien helemaal niet van klassieke muziek had gehouden, maar dat is zo onvoorstelbaar dat ik dat niet kan geloven.”
“Bach staat bij mij op nummer een. De Matthäus-Passion heeft op mij als kind al een verpletterende indruk gemaakt. Er bestaat niets mooiers dan dat openingschoraal. Nog steeds ga ik elk jaar naar twee uitvoeringen. Zelfs als ik zou denken: nu weet ik het wel, wat onmogelijk is natuurlijk, zou ik die concerten nog bezoeken. Uit eerbied voor Bach, omdat je natuurlijk nooit zeker weet of je hem later nog eens tegen zal komen. Welke vraag ik hem dan zou stellen? Of hij bij zijn composities gebruik maakte van wiskunde. Daar is een discussie over in muziekland. Mijn broer Wim Witteman, die harmonie en solfège gaf op het conservatorium, doet analytisch onderzoek naar de wiskunde achter Bach. Ik kan het ook allemaal niet begrijpen, maar hij gelooft heilig in de mathematische symboliek die in zijn stukken verscholen zou liggen. Je moet het maar eens nazoeken. Hij heeft de Matthäus-Passion al geanalyseerd en is nu de Hohe Messe op dezelfde wijze aan het analyseren.”

 

 

De smaak van… JayJay Boske

Dikke wagens, peperdure horloges en helemaal kapot gaan in sportschool. Presentator en oud-rugbyspeler JayJay Boske (33) laat het op zijn Youtube-kanaal DAY1 allemaal zien. Waar wordt hij zelf blij van?

Verschenen in het septembernummer van Playboy. (2019)

Sushi of stamppot?
Stamppot, simpel! Daar hoef ik niet lang over na te denken. Wel een gehaktbal met jus erbij graag!

Rugbyen of presenteren?
Rugby volg ik voor de ontspanning. Ik kan er een week naar uitkijken om met mijn vader onder het genot van een kop koffie een goede wedstrijd te kijken. Toch kies ik nu voor presenteren. Het heeft lang geduurd, maar voor het eerst heb ik het gevoel dat ik het echt kan. Het is nog steeds wennen om bekend te zijn en herkend te worden, al wil ik daar ook niet al te moeilijk over doen. Een vuilnisman klaagt ook niet over de geur. It comes with the job.

Anna Nooshin of Arie Boomsma?
Beide zijn fantastische mensen. Arie was de eerste die ooit tijd vrijmaakte om een filmpje met me op te nemen voor mijn Youtube-kanaal. Anna Nooshin ken ik alleen net iets beter en kan ik echt een vriendin noemen. Daarom kies ik nu voor haar.

Wat is de dikste auto?
Ik tart vaak het lot door de auto’s met mijn minimale skills maximaal te testen. Als ik de dikte auto aan zou moeten wijzen, dan zou ik kiezen voor de Lamborghini Perfomante. Dat is alleen niet echt een auto voor dagelijks gebruik; dan zou ik kiezen voor de Porsche Macan.

Welk drankje drink je het liefst?
Lipton Ice Tea. Maar wel koud, anders is het een drama.

Welke horloges heb je?

Ik heb er drie, waarvan ik de Rolex Pepsi uit mijn geboortejaar (1986) het meest bijzonder vind. Het horloge waar ik het meest mee heb, is de Rolex Explorer, die ik kocht na mijn deelname aan Expeditie Robinson.

Waar kunnen we je ’s nachts voor wakker maken?
Mozzarella Pomodori! Ik hou van de Italiaanse keuken. Het land zelf is ook fantastisch. Ik heb de eer om de wereld over te reizen voor mijn werk, maar Italië voelt als thuis.

Geert Wilders of Thierry Baudet?
Ik heb met allebei niet zoveel, allemaal heel populistisch. Prima hoor, maar ik vertrouw geen van beide.

Met welke actrice zou je weleens een beschuitje willen eten?
Megan Fox! Die is bijna net zo knap als mijn eigen vriendin Carolina van Dorenmalen. 

Wie is de leukste beroemdheid die je ooit ontmoette?
Ik heb het geluk dat ik veel mensen waar ik vroeger op televisie naar keek, muziek van luisterde of sportwedstrijden van volgde nu tot mijn vrienden mag noemen. Kraantje Pappie, Kaj Gorgels, Bizzey, Tim Visser, Tim Krul en Niels Oosthoek beschouw ik als echte vrienden.

Wat is de beste film die je de afgelopen tijd hebt gezien?
Ik kijk veel films en series, daar kom ik van tot rust. Het is dus moeilijk om een keuze te maken. Als ik dan moet kiezen, dan kies is voor Snatch en Super Bad.

Wat staat er op je strafblad?
Op jonge leeftijd kon ik een lul van een ventje zijn en vond ik mezelf erg tof. Gelukkig heb ik alle rottigheid uitgehaald toen ik jong was, dus op mijn strafblad staat niets.

Welke bekende man bewonder je?
The Rock! Altijd fit, sterk en positief. Ik hoop dat hij in het echt ook zo is.

Ik ga nooit van huis zonder…
Een plan. Ik moet die dag echt iets te doen hebben, anders kan ik net zo goed op de bank blijven Netflixen. 

Wat is je grootste miskoop?
De planten in mijn tuin. Ik kan heel goed een tuincentrum binnenstappen en m’n kar volladen met allemaal mooie nieuwe planten. Die blijven dan een week goed – tot ik weer op reis ga. Dit gebeurt me elke keer weer.

Waar geef je veel geld aan uit?
Fikri, haha. Dat is een Arabische eettent in Hilversum waar je de beste broodjes kip kan eten en lekkere Marokkaanse thee kan drinken. Niet goed voor de lijn, maar wel erg lekker.

Wat is je duurste kledingstuk?
Als je mijn horloges als kledingstuk zou zien: dan die. Maar anders een paar veel te dure schoenen van zeshonderd euro.

In welke auto rijd je?
Ik rijd in een Mercedes CLA, fijne wagen! Ik maak veel kilometers dus dan is een echte sportwagen niet de beste investering.

Met hoeveel vrouwen heb je het bed gedeeld?
Veel en daar ben ik niet trots op. Maar daardoor weet ik wel hoe speciaal mijn vriendin is. Soms is het heel goed om te weten wat je niet wilt in plaats van te weten wat je wel wilt.

Welke muziek luister je tijdens het sporten?
Ik ben niet echt van het muziekluisteren tijdens het sporten. Ik hou van focus. Ik sport om helemaal kapot te gaan en mezelf tot over het randje te pushen. Soms is afleiding wel lekker. Dan zet ik een Joe Rogan-podcast op.

Wanneer heb je voor het laatst gehuild?
Toen de moeder van een van mijn beste vrienden overleed. Een prachtige open vrouw. Ik had die vriend door het vele werken en andere domme excuses de laatste tijd niet veel gezien. Het overlijden van zijn moeder trok me weer even terug in de realiteit en deed stiekem veel pijn.

Expeditie Robinson of Wie is de mol?
Ik zou heel graag meedoen aan Wie is de mol?, maar Expeditie Robinson is voor mij het mooiste programma waar ik ooit aan heb meegedaan.

Wat is de coolste gadget die je hebt?
Mijn elektrische fiets. Ik het een elektrische phatbike die mij heel Hilversum door crosst.

Eigen televisieprogramma of eigen sportschool?
Eigen televisieprogramma’s mag ik gelukkig al maken, dus dan kies ik voor een eigen sportschool. Wel eentje waarin ik de jeugd kan vertellen hoe ze echt met hun lichaam om moeten gaan.

Johnny de Mol: ‘Ik weet niet of het medium televisie over tien jaar nog bestaat’

Het leven van Johnny de Mol (40) is de afgelopen jaren drastisch veranderd. Hij verliet de stad, trouwde met zijn grote liefde en werd vader van een zoon. In de voorstelling Hier is De Mol vertelt hij over dit kantelpunt in zijn leven. Playboy spreekt hem onder meer over zijn rock-‘n’-roll-verleden, de band met zijn vader en zijn avontuur met een shemale in Thailand.

Dit is slechts een deel van het interview. Lees het gehele stuk hier of in het augustusnummer van Playboy. (2019)

Q1. Je gaat vanaf september de theaters in met Hier is De Mol. Waarom wil je op een podium over je leven te vertellen?
Het is veel breder dan dat. Ik vertel inderdaad over mijn eigen leven, maar ook over mijn werkzaamheden voor Het Vergeten Kind en Stichting Movement on the Ground op Lesbos. Ik deed daar al best veel lezingen over en deze voorstelling is daar een uitvergroting van. De voorstelling is eigenlijk een pleidooi voor wat meer medemenselijkheid, zonder daarbij een belerende toon aan te slaan, want daar heb ik zelf ook een hekel aan. Alles gebeurt met een gezonde dosis humor en zelfspot. Na afloop van zo’n lezing hoorde ik vaak dat ik mensen aan het denken had gezet over de onverschilligheid waarmee ze bijvoorbeeld naar de vluchtelingenproblematiek keken. Daardoor kreeg ik het idee om een voorstelling te maken waarin ik nog meer tijd heb om bepaalde dingen uit te leggen, aangekleed met een waanzinnig vette band onder leiding van mijn neefje Julian Vahle en wat verhalen uit mijn rock-‘n’-roll-verleden, waarvan ik me trouwens nog steeds afvraag of ik ze wel moet vertellen.

Q2. Wat is het meest beschamende verhaal dat je in de voorstelling vertelt?
Het verhaal over mijn trip naar Thailand met Ben Saunders voor Waar is De Mol?  Voor de eerste draaidag gingen we nog even op stap met z’n tweeën en het enige wat ik me daarvan herinner is dat ik de volgende ochtend wakker werd en er iets in mijn rug prikte. Ik dacht dat het Ben’s ochtendlul was, maar het was Ben niet. Het was een dame. Bij dat verhaal hoort ook een tattoo en een verkeerd gezette tepelpiercing en nog wel meer dan dat. The Hangover is niets vergeleken bij wat wij hebben meegemaakt.

Q4. Je leven is de afgelopen jaren drastisch veranderd: je bent getrouwd, vader geworden en hebt Amsterdam verruild voor ‘t Gooi. Wat is voor jou persoonlijk de grootste verandering?
Lacht: Het is inderdaad wel een beetje game over met mijn vorige leven, dat is ook de jammerlijke conclusie van de voorstelling. Nee, als je het zo opsomt klinkt het heel drastisch, maar het is heel geleidelijk gegaan. De grootste verandering is natuurlijk dat ik voorheen uit mijn grachtenpand uit het raam liep te turen welk café nog open was, terwijl ik nu met mijn bonusdochter Kiki en haar vogelboek uit het raam zit te turen welk vogeltje er voorbij fladdert. Dat zijn wel twee uitersten. Ik ben ook wel klaar met dat vorige leven. Ik heb toen alles uit het leven gehaald wat erin zat, misschien nog wel meer, ik heb alles gedaan wat god verboden heeft, misschien zelfs nog wel wat dingetjes bij verzonnen… Nee, dat is helemaal goed. Daar kan ik tot in de lengte van dagen met een glimlach op mijn lippen aan terugdenken.

Q7. Ben je een betere vader dan je eigen vader?
Nou, mijn ouders (Willeke Alberti en John de Mol, red.) zijn uit elkaar gegaan toen ik één was. Het ergste wat een vader dan kan overkomen is dat je ex verliefd wordt op een ander (Søren Lerby, red.) en dan naar het buitenland verhuisd. Dat is gebeurd. Dus die vergelijking gaat niet helemaal op, maar hij is in ieder geval een fantastische opa. Ik ben pas op mijn zestiende bij mijn vader gaan wonen, iets wat ik ook uitvoerig behandel in het stuk. Hij is nu in ieder geval de allerbeste vader die ik me kan wensen en dan heb ik het puur over de relationele band.

Q19. Presenteer je over tien jaar nog programma’s op televisie?
Dat denk ik niet, maar dat komt ook omdat het telvisielandschap heel snel aan het veranderen is. Ik weet niet of het medium televisie over tien jaar nog bestaat. Ik zou wel verder willen gaan in het coachen van jongen mensen. Mensen in hun kracht zetten is een van de mooiste dingen die er zijn. Daar kunnen geen kijkcijfers tegenop. Een programma als Down met Johnny kan ik ook niet eeuwig blijven maken. Als iemand dat een keer van me over zou willen nemen, zou ik het heel leuk vinden om die persoon daarbij te helpen.

Q20. Zou je te zijner tijd je vader op willen volgen binnen Talpa?
Nee. Ik ben daar zakelijk niet sterk genoeg voor en ik zou daar ook geen zin in hebben. Elke dag naar kantoor en elke dag vergaderen… Dat lijkt me niet echt iets voor mij.

Kaj Gorgels: ‘Zelfoverschatting is een groot probleem in medialand’

Kaj Gorgels (28) presenteert samen met Yolanthe een nieuw seizoen van Temptation Island VIPS op Videoland. Playboy spreekt de populaire vlogger en presentator onder meer over zijn haat-liefdeverhouding met de wereld van influencers en presentatoren: ‘Zelfoverschatting is een probleem dat veel mensen in de mediawereld hebben.’

Selectie. Het gehele interview staat in het julinummer van Playboy, 2019.

1. Temptation Island was dit jaar oersaai. Er gebeurde werkelijk niets. Kun je ons misschien verlekkeren met wat juicy details uit het nieuwe seizoen van Temptation Island Vips?
Het afgelopen seizoen van Temptation Island was inderdaad een beetje saai, omdat de koppels die meededen al om negen uur op hun nest gingen liggen. Eigenlijk doe je dan een beetje voor spek en bonen mee. Je gaat de temptation aan of niet denk ik dan. De vier koppels die dit seizoen meedoen aan Temptation Island Vips gaan wel echt de temptation aan. Ik kan er natuurlijk niet teveel over verklappen, maar ik vind deze serie spannender dan die van vorig jaar. Er gaat heel veel gebeuren. Wat ik ook leuk vind om te zien, is dat de koppels dit seizoen allemaal een eigen verhaallijntje hebben. Pommeline en Fabrizio doen bijvoorbeeld mee. Die hebben al eens eerder meegedaan aan Temptation Island, maar toen als verleiders. Nu doen ze mee als koppel. Volgens mij zijn ze ook het eerste verloofde koppel dat meedoet aan dit programma. Dat maakt het natuurlijk ook wel pikant.

2. Zou je zelf meedoen aan Temptation Island Vips?
Nee. Misschien als ik jong was geweest, een jaar of negentien of twintig, en dan als verleider. Dat had ik misschien wel grappig gevonden. Ik heb nu een relatie (met voormalig Miss Nederland Jessie Jazz Vuijk, red.) en ik zou zelf nooit aan een programma meedoen om te kijken of het terecht is dat ik haar wel vertrouw.

4. Wat is de grootste valkuil waar je in kunt trappen als je bekend wordt?
Dat je teveel in jezelf gaat geloven. Zelfoverschatting is een probleem dat veel mensen in medialand hebben. Je moet alles kapot relativeren. Want wat doe je nu eigenlijk? Ik heb gewoon vanaf een zolderkamertje een keer een filmpje op internet gezet en dat heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat mensen mij nu herkennen. Ik ben niet de wereld aan het verbeteren, ik heb geen uitvinding gedaan die de wereld heeft veranderd, ik maak internetfilmpjes en dat is het. Je moet het dus nooit groter maken dan het is. Ik word weleens simpel van collega’s die de hele dag over volgers en likes praten. Alsof er geen wereld bestaat buiten YouTube en Instagram. Mijn beste vriend is hoefsmid, een andere vriend is accountant en weer een andere vriend is slager – ik heb echt een heel gevarieerde vriendengroep. Als wij in de kroeg staan dan gaat het bijna nooit over werk. Dat vind ik heerlijk.

5. Wat is de grootste verandering in vergelijking met tien jaar geleden?
Ik leef in zekere zin hetzelfde leven. Ik woon nog steeds in Rotterdam. Ik ben voor werk veel in Amsterdam, maar als je dus weer een paar dagen tussen de social influencers en de televisiemensen hebt gezeten dan is het altijd lekker om in de auto te stappen en met mijn vrienden hier een kroeg in te duiken. Ik heb ook nog steeds dezelfde vrienden als tien jaar geleden – ook dat is niet veranderd. De weekenden zien er eigenlijk ook nog steeds hetzelfde uit, alleen word ik nu wel herkend en heb je tijdens het uitgaan ineens dertig mensen om je heen staan die je niet kent. Ik vind het dan heel lastig om te zeggen: laat me even met rust. Ik probeer altijd een praatje te maken en ik heb nog nooit een foto geweigerd. Je gaat alleen wel op een andere manier uit. Ik ga vaker in een hoekje staan, omdat je altijd merkt dat mensen naar je kijken.

15. Wat is de vreemdste plek waar je ooit seks hebt gehad?
Ik zal je eerlijk zeggen: ik ben niet zo van de vreemde plekken. Ik vind een gewoon bed het lekkerst. Het toilet van een kroeg was wel een vreemde plek, een beetje een ranzige plek ook. Ik heb het ook weleens gedaan in een vliegtuig. Het was op een vlucht van Amsterdam naar Londen. Het was niet all the way, maar ik werd gepijpt toen we in een nagenoeg leeg vliegtuig zaten. Ik geloof dat er alleen vooraan wat mensen zaten; wij zaten achteraan. Niemand heeft ons gezien.

17. Mark Rutte of Thierry Baudet?
Ik ben van allebei niet heel erg fan, maar dan kies ik toch voor Thierry Baudet. Ik ben blij dat hij is opgestaan. Hij maakt de politiek wel weer interessant. Je hoeft het niet altijd met hem eens te zijn, maar hij zet alles wel weer op scherp. Weet je wat ik zo raar vind: dat je in de politiek maar heel weinig mensen ziet met charisma. In het bedrijfsleven zie je die wel. In het bedrijfsleven zitten veel slimme mensen die het ook goed zouden doen als politicus, maar die daar niet voor kiezen omdat ze in hun eigen sector meer dan het dubbele verdienen. Moeten politici niet gewoon meer betaald krijgen? Ik zou dat niet zo erg vinden. Ik denk dat veel mensen die nu voor een baan in het bedrijfsleven kiezen dan de politiek in zouden gaan en we dus betere politici krijgen. Als je kijkt wat er nu zit, denk je vaak: jeetjemina, dat is het net niet, hè.

Kim Holland over porno, monogamie en seks in een ministerskamer

Kim Holland wordt volgende maand vijftig. Playboy ging alvast op verjaardagsvisite bij de koningin van de polderporno. Ze mag dan een monogame relatie hebben en als actrice met pensioen zijn, haar sex drive blijft onverminderd. ‘Mijn streven is nog steeds om drie keer per dag sex te hebben.

Lees verder Kim Holland over porno, monogamie en seks in een ministerskamer

Kees van der Spek over tijgervlees, drugs en gele hesjes

Kees van der Spek (54) komt met een nieuw programma: Kees van der Spek ontmaskert. Playboy spreekt de avontuurlijke misdaadverslaggever over het eten van tijgervlees, het legaliseren van drugs en zijn afkeer van de gelehesjesbeweging: ‘Ze doen net of we in een derdewereldland wonen.’

Uit: Playboy 02, 2019. Lees het gehele interview hier.

Q1. Op 26 februari begint het eerste seizoen van Kees van der Spek ontmaskert op RTL5. Over welke ontmaskering ben je het meest tevreden?
Ik moet nog drie reizen maken, maar tot nu toe ben ik het meest tevreden over Hanoi. Ik was van plan om me daar in een te duur toertje te laten lokken, maar de tempel waar we naartoe wilden was dicht. Ik vroeg daarom aan de taxichauffeur of hij niet iets spannenders wist, ik had namelijk weleens gehoord van tijgervlees. Hij keek een beetje mysterieus en reed ons naar een hondenrestaurant. Daar hebben we hond besteld. Tijdens het eten begon hij toch over tijgervlees. Hij nam me mee naar een restaurant waar ze speciaal voor mij tijgervlees hebben gebakken. Dat is hartstikke illegaal natuurlijk, maar ik heb dit allemaal overlegd met het Wereld Natuur Fonds. Zij zijn er ook bij gebaat dat dit eens op film is vastgelegd. Het verhaal werd nog gekker toen ik in dat restaurant in contact kwam met een parlementslid dat me op het spoor zette van neushoornpoeder. Natuurlijk ook hartstikke illegaal. Vietnam is een van de grootste afzetmarkten van dat spul. De hoorn van een neushoorn wordt tot poeder gemalen. Rijke jongelui vermengen dat poeder met whisky omdat dat potentieverhogend zou zijn. Dat parlementslid had thuis in zijn koelkast een brok hoorn liggen, dus ik heb ook whisky met neushoornpoeder gedronken.

Q4. Is je vrouw altijd blij met het werk dat je doet?
Ik heb met haar de afspraak dat ik nooit zeg wat ik ga doen. Pas achteraf zeg ik wat ik heb gedaan.

Q5. Ga je volgens haar weleens te ver?
Ja. Ik ben een paar maanden geleden voor Oplichters op het internet naar Nigeria geweest en dat had ik niet moeten doen. Daar zijn we bijna gegijzeld. Er sprong opeens een kerel met een kalasjnikov voor onze auto, die toevallig naar de auto achter ons rende. Daar zijn we dus echt door het oog van de naald gekropen.

Q11. Je twittert soms over politieke zaken. ‘Zwarte Piet wordt net zoiets als roken’, schreef je onlangs en ook over de gele hesjes had je geen goed woord over.
Die mensen van de gele hesjes snappen het niet. Laat ik vooropstellen dat ik heel erg begaan ben met arme mensen, ik geef veel geld weg, ik vind ook dat je dat moet doen als je veel geld hebt. Mijn punt is alleen dat mensen in Bangladesh, die niets hebben en echt knetterhard moeten werken voor hun centen, nooit zeiken over hun situatie. Terwijl zij alle recht hebben om te zeiken. En hier wonen we in het zesde rijkste land ter wereld en doen we alsof we in een derdewereldland wonen. What the fuck? Ga eens reizen. En zeg dan niet dat je het niet kan betalen, want iedereen kan reizen. Dat kost tegenwoordig niets meer. Iedereen gáát ook op vakantie. Als je veel reist dan zie hoe goed we het hier hebben. Die mensen zoeken alleen maar naar bevestiging van de doemscenario’s die door Baudet en Wilders worden geschetst. Hoe vaak zijn ze aangerand door een moslim? Nooit. Moeten ze tijgeren naar hun werk? Nee. Ik vind het heel ergerlijk. Er is een contingent boze witte mannen die altijd rabiaat zijn in hun stellingen. Ze schelden me uit voor links gutmensch, terwijl ik helemaal niet zo links ben. Ik ben realistisch. Ze denken ook dat ik zo lul omdat ik rijk ben. Bullshit. Ik woon gewoon in een twee-onder-een-kap, rijd in een gewone auto en dacht er dertig jaar geleden al precies hetzelfde over.

Q18. Peter R. de Vries of Alberto Stegeman?
Daar kan ik echt niet tussen kiezen. Peter is natuurlijk mijn leermeester. Ik ben heel gek op hem, maar ik ben ook erg goed met Alberto. Dat vind ik echt een fijne kerel. Ik zou met allebei wel een avondje kunnen doorzakken. Een samenwerking zie ik niet zitten. Ik heb natuurlijk jarenlang gewerkt voor Peter, maar ik ben hem als maker een beetje ontgroeid, ik bepaal nu zelf wat ik maak en dat bevalt me wel. Alberto doet iets heel anders, die heeft een heel andere stijl dan ik, dus dat zie ik ook niet gebeuren. Bovendien zit hij bij een andere zender.

Pierre Bokma: ‘Het toneel is aan het verdwijnen’

Pierre Bokma (63) staat in de theaters met De Verleiders – #niksteverbergen. Wat leest, luistert en ziet ’s lands meest gevierde acteur zoal?

(Uit: HP/De Tijd, februari 2019. Lees het gehele interview hier.)

THEATER
“Ik heb op mijn zestiende een aantal voorstellingen gezien waarvan ik dacht: dat kan ik beter. Ik zag in die tijd een stuk van Luigi Pirandello met Bob de Lange, Glazen speelgoed met Josée Ruiter en Cyrano de Bergerac met Ko van Dijk, Jeroen Krabbé en Guus Hermus. Ko van Dijk was een en al schmieren – daar geloofde je gewoon niets van. Dat vond ik een aanfluiting. Hermus was een openbaring. Bij bijna alle acteurs, en niet zelden ook bij mij, zie je de inspanning om het echt te laten lijken. Dan is het eigenlijk al niet goed. Hermus was anders. Als hij een emotie toonde, dan was het waar. Er zijn nu ook jonge talenten aan het werk die de hemel willen bestormen, maar omdat ik zo weinig heb gezien, kan ik alleen maar gissen wie dat zijn. En dat vind ik een beetje suf. Dan begeef ik me op minder dan één nacht ijs. Ik vind het wel jammer dat de toneelscholen de handen niet wat meer ineenslaan, zodat ze bij elkaar kunnen gaan kijken en elkaar scherp kunnen houden. Ik denk weleens dat dat de kwaliteit van het onderwijs ten goede zou komen.
“Iedereen met een leuke babbel gaat tegenwoordig voor een zaal staan. Je wordt er helemaal gek van. Lubach mag van mij best de theaters in, maar ik vind hem vermoedelijk op televisie honderd keer beter. Die mensen nemen ook de zuurstof weg voor de toneelcultuur. Het nieuwe theater gaat altijd over de waan van de dag, terwijl er in het verleden toch wel mensen zijn geweest die zich bekwaamd hadden in het schrijven van toneelstukken waar je het een en ander van kunt opsteken. Het toneel is aan het verdwijnen. Natuurlijk, de Stadsschouwburg in Amsterdam zit vaak vol, maar dat is slechts één gezelschap en die spelen dan ook nog eens in huis. Maar als je het land in gaat, zie je dat de zalen nauwelijks vol zitten. Toneel zal op een gegeven moment een niche worden. Toneelacteurs worden mensen die zich ook nog in een heleboel andere dingen hebben bekwaamd. Ze willen voor de gelegenheid heus nog weleens opdraven voor iets geks als een toneelstukje, maar het zal met een zekere bijsmaak worden gedaan. Wat ik zonde vind, maar het is niet anders.”

FILM
“Don’t Look Now van Nicolas Roeg heeft een enorme invloed op mij gehad. Door beeldvorming, door verhaalvertelling, door de verweving van het mystieke en het werkelijke. De openingsscène zal ik nooit vergeten. De film gaat over een mediamiek echtpaar, gespeeld door Donald Sutherland en Julie Christie. De man is restaurateur en werkt veel in Venetië. Hij woont met zijn gezin op een landgoed in Engeland. Op een dag zit hij thuis dia’s te bekijken. Zijn dochter, die vanwege het druilerige weer een rood jasje aan heeft, speelt in de tuin. Op een van die dia’s ziet hij opeens een rood figuurtje in een kerkbank zitten. Hij weet niet wat het is. Dan stoot hij een glas rode wijn om, waardoor de wijn over de dia stroomt en het rode figuurtje langzaam uitloopt. Als hij dat ziet, rent hij zonder na te denken naar buiten en springt in de vijver, waar hij zijn dochtertje levenloos uit het water haalt. Ik kan er wel meer over vertellen, maar je moet hem gewoon zien, ook omdat er de mooiste vrijscène ooit gefilmd in voorkomt. De films van Stanley Kubrick zijn ook bijna allemaal goed. Barry Lyndon is niet alleen goed door de brutaliteit van het verhaal en het prachtige spel, maar ook vanwege het onwaarschijnlijke licht in de eerste scène. Alleen maar kaarslicht. Kubrick heeft daar een aparte cameralens voor moeten laten maken. A Clockwork Orange is ook zo’n onwaarschijnlijk mooie film van hem. Van 2001: A Space Odyssey vind ik het begin vooral heel goed. Daarna vallen mij te veel inconsequenties op.
“Hoe het staat met Siegfried? (Bokma gaat de hoofdrol spelen in Frans Weisz’ verfilming van deze roman van Harry Mulisch – red.) Daar zijn we mee bezig, maar het hangt nog op financiering en beschikbaarheid. Beschikbaarheid kan ik begrijpen, maar de financiering vind ik altijd een probleem. Ik zou weleens willen weten wie de mensen zijn die bij die fondsen over de subsidies gaan. Ik zou weleens een gesprek met hen willen hebben om erachter te komen hoe ze daar terechtgekomen zijn en wat hun expertise is. Dat geldt ook voor de mensen die bij omroepen over dit soort zaken gaan. Dat zijn, heb ik de sterke indruk, veelal mensen die via allerlei onduidelijke wegen en niet gehinderd door specifieke kennis op dit gebied zijn doorgestroomd en van wie er maar erg weinig weten wat ze daar doen. Ik vind het onbestaanbaar dat die mensen, ondemocratisch gekozen, zo veel macht hebben. Vroeger was er een zekere mate van coulance. Er waren een aantal hoofdproducenten die de dienst uitmaakten, maar dat waren mensen uit het metier zelf, die hadden min of meer de goedkeuring van hun vakgenoten. Maar die zijn allemaal weggesaneerd door het achterlijke Halbe Zijlstra-beleid. Ik was helemaal niet tegen een herziening en een opschoning van dat beleid, maar wat hij heeft gedaan, ligt in het verlengde van zijn leugens.”