Uncategorized – Pagina 19

Bertram Koeleman leest: McCarthy, King en Ishiguro

Dit artikel verscheen eerder op literair weblog De Contrabas en de website van HP/De Tijd.

Schrijvers lezen ook. Maar wat lezen ze eigenlijk? In navolging van Ernest Hemingway geven twintig vooraanstaande Nederlandse en Vlaamse literatoren een klein college literatuur. Wat moeten we absoluut gelezen hebben, en waarom? Deze week: Bertram Koeleman.

Boekhandelaar Bertram Koeleman (1979) debuteerde dit jaar als romancier met De huisvriend. Het boek werd lovend ontvangen. Het Parool: “De lol overheerst. En gelukkig maar. Koeleman schreef een zeer vermakelijk debuut.” En De Leesfabriek: “Van begin tot einde ben ik helemaal in de ban geweest van zijn manier van schrijven.” Meer lezen over Bertram Koeleman leest: McCarthy, King en Ishiguro

Daan Heerma van Voss leest: Coetzee, Reve en Nooteboom

Dit artikel is eerder verschenen op literair weblog De Contrabas en op de website van HP/De Tijd.

Schrijvers lezen ook. Maar wat lezen ze eigenlijk? In navolging van Ernest Hemingway geven twintig vooraanstaande Nederlandse en Vlaamse literatoren een klein college in literatuur. Wat moeten we absoluut gelezen hebben, en waarom? Deze week: Daan Heerma van Voss.

Daan Heerma van Voss (1986) is schrijver, interviewer en historicus, en ook in die volgorde. Hij schreef tot nog toe vier romans, waarvan het literair erotische 70 het meest recent is. In 2011 werd de interviewserie Het decennium, die hij samen met Daniël van der Meer schreef voor De Groene Amsterdammer, verkozen tot het beste journalistieke project van dat jaar. Daan is de broer van de eveneens schrijvende Thomas Heerma van Voss. Meer lezen over Daan Heerma van Voss leest: Coetzee, Reve en Nooteboom

Remco Campert leest: Thijssen, Nabokov en Queneau

Dit artikel is eerder verschenen op literair weblog De Contrabas en op de website van HP/De Tijd.

Remco Campert (1929) is de éminence grise van de Nederlandse literatuur. Hij schreef klassiekers als Het leven is vurrukkulluk, Het gangstermeisje en Een liefde in Parijs. In zijn inmiddels meer dan zestig jaar durende carrière werd hij onder meer onderscheiden met de Reina Prinsen Geerligsprijs (1953), de P.C. Hooftprijs (1976) en de Gouden Ganzenveer (2011). Vorige maand verscheen zijn nieuwste roman: Hôtel du Nord. Meer lezen over Remco Campert leest: Thijssen, Nabokov en Queneau

PR-machine Diederik Samsom werkt averechts

Dit artikel verscheen eerder op de website van HP/De Tijd.

Het moest wat rust in de tent brengen: het interview dat de geplaagde PvdA-leider Diederik Samsom vorige week gaf aanVrij Nederland. Maar het verliep anders. In plaats van zijn imago weer een por in de goede richting te geven lijkt de PvdA-leider steeds verder in het slijk te zakken. Meer lezen over PR-machine Diederik Samsom werkt averechts

Ilse Wolf – beeldverslag van een bijna onbewoond eiland

HP/De Tijd Expo geeft jonge kunstenaars een podium om hun werk te tonen. Waarom? Omdat er veel moois wordt gemaakt én om uw ogen te verwennen. Deze week: de 22-jarige Ilse Wolf uit Breda.

Ilse Wolf (Den Bosch, 1991) studeerde van 2009 tot 2011 aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Na het tweede jaar besloot ze de studie Fotografie voort te zetten aan de AKV Sint Joost in Breda, alwaar ze deze week is afgestudeerd.

Over haar werk
‘Mijn afstudeerproject ‘Weather Permitting’, waarvan hieronder een selectie wordt getoond, begon eigenlijk net als al mijn andere projecten als een persoonlijk onderzoek. Een uitdaging. Ik onderzocht het begrip ‘isolement’, en kwam daardoor al snel op Caldey Island terecht. Caldey Island is een minuscuul eiland voor de kust van Wales waar de tijd echt stil lijkt te staan. Wat ooit een bruisend eiland was met veel kinderen, een school en een buurthuis, is tegenwoordig de basis van een afgezonderd bestaan: er is geen supermarkt, geen straatverlichting en er wonen nog maar achtentwintig mensen – onder wie twaalf monniken. Kortom: de bewoners van het eiland zijn compleet geïsoleerd en afhankelijk van het licht, van het tij en van elkaar.’

‘In januari 2014 ging ik voor het eerst naar het eiland toe. Toen ging het project nog over mijn eigen zoektocht. Hoe is het om zonder telefoon en internet op reis te gaan en afhankelijk te zijn van het weer en het tij. Zes dagen zat ik op het vaste land vast, voordat ik op een boot kon stappen dat naar het eilandje ging. Eenmaal terug in Nederland besloot ik dat het project helemaal niet over mij, maar over het eiland moest gaan. Ik zocht contact met de argwanende bewoners, wat even duurde, en ben in maart dit jaar voor vijf weken teruggegaan. Samen met Linda Braber heb ik alle beelden die ik daar heb gemaakt samengevoegd in een boek dat medio september wordt uitgegeven.’

Meer werk van Ilse Wolf vindt u hier.

Uitgestorven beroepen

Drieluik op de website van HP/De Tijd.

De mevrouw van het postkantoorloket, de uitbater van de videotheek, de man die fotorolletjes ontwikkelt – ze zijn in het nabije verleden allemaal werkloos geworden, simpelweg omdat hun baan is verdwenen. Meer lezen over Uitgestorven beroepen

De schilder geschilderd – Jantien de Boer

HP/De Tijd Expo geeft jonge kunstenaars een podium om hun werk te tonen. Waarom? Omdat er veel moois wordt gemaakt én om uw ogen te verwennen. Deze week: Jantien de Boer uit Groningen.

Jantien de Boer (Groningen, 1984) studeerde in 2013 af als beeldend kunstenaar aan de Klassieke Academie voor Schilderkunst in Groningen. Sindsdien is ze fulltime werkzaam als kunstenaar en exposeert ze in diverse galeries in Nederland en België.

Over haar werk
‘Over het algemeen bestaat mijn werk uit beelden die moeilijk gedefinieerd kunnen worden. Ze roepen vragen op, denk ik, maar geven geen antwoorden. Mijn schilderijen zijn realistisch geschilderd maar zijn misschien wel het tegenovergestelde van realisme: ze zijn romantisch, theatraal, bijna fictief. Het zijn krachtige en soms confronterende beelden die tegelijk kwetsbaar zijn.’

‘Hoewel ik klassiek geschoold ben en mijn werk sterk aan de traditionele schilderkunst schatplichtig is, is het wat thematiek betreft onmiskenbaar hedendaags. Ik probeer techniek en concept te integreren: de uitvoering is voor mij minstens zo belangrijk als de inhoud van het werk. Ik werk graag in series, zodat hetzelfde onderwerp vanuit meerdere standpunten wordt benaderd.’

‘De serie The Painter, waarvan hieronder een selectie is getoond, is een serie semi-autobiografische schilderijen die de worsteling van de kunstenaar weergeeft. Het verbeeldt het moment waarop een goed idee moet sneuvelen voor iets beters. Kill your darlings. Een soms wanhopige strijd tegen jezelf, gestreden met verf.’

Meer werk van Jantien de Boer vindt u hier.

‘Toon mij uw boekenkast en ik zeg u wie u bent’

Altijd als ik voor het eerst bij iemand thuis ben kijk ik even in zijn of haar boekenkast.

Een boekenkast zegt namelijk veel over een persoon. Op het eerste oog: is iemand geordend of onachtzaam? Staan de boeken netjes op rij (misschien zelfs wel in een bepaalde volgorde – dat zijn vaak de ergste mensen) of zijn de boeken ogenschijnlijk achteloos in de kast gesmeten? Dan glijden je ogen langs de titels. Heleen van Royen of Margaret Atwood? James Worthy of Philip Roth? Een willekeurige boekenplank vertelt je meer over iemands ontwikkeling, smaak en interesses dan wat dan ook. Meer lezen over ‘Toon mij uw boekenkast en ik zeg u wie u bent’

Sophie de Vos – schone schijn

HP/De Tijd Expo geeft jonge kunstenaars een podium om hun werk te tonen. Waarom? Omdat er veel moois wordt gemaakt én om uw ogen te verwennen. Deze week: Sophie de Vos uit Amsterdam.

Sophie de Vos (Harlingen, 1992) is derdejaars student Fine Art aan ArtEZ Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem. Ondanks haar jonge leeftijd is haar werk al op diverse plaatsen in Nederland tentoongesteld. Vanaf oktober zal haar werk te zien zijn in galerie De Witte Slagerij in Rotterdam Crooswijk.

Over haar werk
“In mijn werk speelt het lichaam een belangrijke rol, net als mijn fascinatie voor menselijke interactie. De serie I’M FINE is daar een voorbeeld van. Deze foto’s maakte ik naar aanleiding van de vraag ‘Hoe gaat het met je?’ en het niet altijd oprechte antwoord ‘Goed’. De serie 15 MINUTES OF FAKING bevat dezelfde thematiek, namelijk de collectieve verwachting van het ophouden van schijn. Ik heb een aantal mensen in de fotostudio op een kruk gezet en gaf ze de opdracht een kwartier lang zo overtuigend mogelijk te glimlachen. Het tweeluik dat ik uiteindelijk gemaakt heb, is de ‘before and after’. De glimlach op de eerste foto is vaak nog behoorlijk oprecht, terwijl je in de tweede kunt zien dat de aandacht en het enthousiasme er niet meer zijn.”

Meer werk van Sophie de Vos vindt u hier.