Elke week geven we een jonge kunstenaar de kans om zijn of haar werk te tonen aan een groot publiek. Om je een idee te geven hoe de rubriek er ongeveer uit ziet, zie je hieronder een voorbeeld.
HP/De Tijd Expo geeft jonge kunstenaars een podium om hun werk te tonen. Waarom? Omdat er veel moois wordt gemaakt én om uw ogen te verwennen. Deze week: Barbara Trienen uit Goor. Meer lezen over Barbara Trienen: ‘Mijn foto’s moeten rijmen met mijn gedichten’
Categorie: Uncategorized
Jan Siebelink leest: Purdy, Huysmans en Bove
Dit artikel is eerder verschenen op literair weblog De Contrabas en de website van HP/De Tijd.
Schrijvers lezen ook. Maar wat lezen ze eigenlijk? In navolging van Ernest Hemingway geven twintig vooraanstaande Nederlandse en Vlaamse literatoren een klein college literatuur. Wat moeten we absoluut gelezen hebben, en waarom? Deze week: Jan Siebelink.
Jan Siebelink (1938) is een Nederlands schrijver en essayist. Voor de Haagse Post, en later voor HP/De Tijd, schreef hij essays over Franse schrijvers die hem intrigeerden. Deze publicaties zijn later gebundeld in De reptielse geest en De prins van nachtelijk Parijs. Siebelink verwierf landelijke bekendheid als schrijver van onder meer de romans Nachtschade, De overkant van de rivier (Ferdinand Bordewijk Prijs) en de bestseller Knielen op een bed violen. In april 2014 verschijnt zijn De blauwe nacht. Meer lezen over Jan Siebelink leest: Purdy, Huysmans en Bove
Christiaan Weijts leest: Reve, Houellebecq en Nabokov
Dit artikel is eerder verschenen op literair weblog De Contrabas en de website van HP/De Tijd.
Schrijvers lezen ook. Maar wat lezen ze eigenlijk? In navolging van Ernest Hemingway geven twintig vooraanstaande Nederlandse en Vlaamse literatoren een klein college literatuur. Wat moeten we absoluut gelezen hebben, en waarom? Deze week: Christiaan Weijts.
Christiaan Weijts (1976) publiceerde in 2006 zijn eerste roman: Art. 285b, die direct al werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs en de Gouden Uil. Verder verscheen van hem Via Cappello 23 (Gerard Walschapprijs) en De etaleur en is/was hij columnist bij nrc.next en De Groene Amsterdammer. In het voorjaar van 2014 verschijnt zijn nieuwste boek: Achternamiddagen, een bundel essays waarin hij, net als in deze rubriek, een klein college in literatuur geeft. Meer lezen over Christiaan Weijts leest: Reve, Houellebecq en Nabokov
Bertram Koeleman leest: McCarthy, King en Ishiguro
Dit artikel verscheen eerder op literair weblog De Contrabas en de website van HP/De Tijd.
Schrijvers lezen ook. Maar wat lezen ze eigenlijk? In navolging van Ernest Hemingway geven twintig vooraanstaande Nederlandse en Vlaamse literatoren een klein college literatuur. Wat moeten we absoluut gelezen hebben, en waarom? Deze week: Bertram Koeleman.
Boekhandelaar Bertram Koeleman (1979) debuteerde dit jaar als romancier met De huisvriend. Het boek werd lovend ontvangen. Het Parool: “De lol overheerst. En gelukkig maar. Koeleman schreef een zeer vermakelijk debuut.” En De Leesfabriek: “Van begin tot einde ben ik helemaal in de ban geweest van zijn manier van schrijven.” Meer lezen over Bertram Koeleman leest: McCarthy, King en Ishiguro
Daan Heerma van Voss leest: Coetzee, Reve en Nooteboom
Dit artikel is eerder verschenen op literair weblog De Contrabas en op de website van HP/De Tijd.
Schrijvers lezen ook. Maar wat lezen ze eigenlijk? In navolging van Ernest Hemingway geven twintig vooraanstaande Nederlandse en Vlaamse literatoren een klein college in literatuur. Wat moeten we absoluut gelezen hebben, en waarom? Deze week: Daan Heerma van Voss.
Daan Heerma van Voss (1986) is schrijver, interviewer en historicus, en ook in die volgorde. Hij schreef tot nog toe vier romans, waarvan het literair erotische 70 het meest recent is. In 2011 werd de interviewserie Het decennium, die hij samen met Daniël van der Meer schreef voor De Groene Amsterdammer, verkozen tot het beste journalistieke project van dat jaar. Daan is de broer van de eveneens schrijvende Thomas Heerma van Voss. Meer lezen over Daan Heerma van Voss leest: Coetzee, Reve en Nooteboom
Remco Campert leest: Thijssen, Nabokov en Queneau
Dit artikel is eerder verschenen op literair weblog De Contrabas en op de website van HP/De Tijd.
Schrijvers lezen ook. Maar wat lezen ze eigenlijk? In navolging van Ernest Hemingway geven twintig vooraanstaande Nederlandse en Vlaamse literatoren een klein college literatuur. Wat moeten we absoluut gelezen hebben, en waarom? Remco Campert trapt af.
Remco Campert (1929) is de éminence grise van de Nederlandse literatuur. Hij schreef klassiekers als Het leven is vurrukkulluk, Het gangstermeisje en Een liefde in Parijs. In zijn inmiddels meer dan zestig jaar durende carrière werd hij onder meer onderscheiden met de Reina Prinsen Geerligsprijs (1953), de P.C. Hooftprijs (1976) en de Gouden Ganzenveer (2011). Vorige maand verscheen zijn nieuwste roman: Hôtel du Nord. Meer lezen over Remco Campert leest: Thijssen, Nabokov en Queneau
PR-machine Diederik Samsom werkt averechts
Dit artikel verscheen eerder op de website van HP/De Tijd.
Het moest wat rust in de tent brengen: het interview dat de geplaagde PvdA-leider Diederik Samsom vorige week gaf aanVrij Nederland. Maar het verliep anders. In plaats van zijn imago weer een por in de goede richting te geven lijkt de PvdA-leider steeds verder in het slijk te zakken. Meer lezen over PR-machine Diederik Samsom werkt averechts
Ilse Wolf – beeldverslag van een bijna onbewoond eiland
HP/De Tijd Expo geeft jonge kunstenaars een podium om hun werk te tonen. Waarom? Omdat er veel moois wordt gemaakt én om uw ogen te verwennen. Deze week: de 22-jarige Ilse Wolf uit Breda.
Ilse Wolf (Den Bosch, 1991) studeerde van 2009 tot 2011 aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Na het tweede jaar besloot ze de studie Fotografie voort te zetten aan de AKV Sint Joost in Breda, alwaar ze deze week is afgestudeerd.
Over haar werk
‘Mijn afstudeerproject ‘Weather Permitting’, waarvan hieronder een selectie wordt getoond, begon eigenlijk net als al mijn andere projecten als een persoonlijk onderzoek. Een uitdaging. Ik onderzocht het begrip ‘isolement’, en kwam daardoor al snel op Caldey Island terecht. Caldey Island is een minuscuul eiland voor de kust van Wales waar de tijd echt stil lijkt te staan. Wat ooit een bruisend eiland was met veel kinderen, een school en een buurthuis, is tegenwoordig de basis van een afgezonderd bestaan: er is geen supermarkt, geen straatverlichting en er wonen nog maar achtentwintig mensen – onder wie twaalf monniken. Kortom: de bewoners van het eiland zijn compleet geïsoleerd en afhankelijk van het licht, van het tij en van elkaar.’
‘In januari 2014 ging ik voor het eerst naar het eiland toe. Toen ging het project nog over mijn eigen zoektocht. Hoe is het om zonder telefoon en internet op reis te gaan en afhankelijk te zijn van het weer en het tij. Zes dagen zat ik op het vaste land vast, voordat ik op een boot kon stappen dat naar het eilandje ging. Eenmaal terug in Nederland besloot ik dat het project helemaal niet over mij, maar over het eiland moest gaan. Ik zocht contact met de argwanende bewoners, wat even duurde, en ben in maart dit jaar voor vijf weken teruggegaan. Samen met Linda Braber heb ik alle beelden die ik daar heb gemaakt samengevoegd in een boek dat medio september wordt uitgegeven.’
Meer werk van Ilse Wolf vindt u hier.
Uitgestorven beroepen
Drieluik op de website van HP/De Tijd.
De mevrouw van het postkantoorloket, de uitbater van de videotheek, de man die fotorolletjes ontwikkelt – ze zijn in het nabije verleden allemaal werkloos geworden, simpelweg omdat hun baan is verdwenen. Meer lezen over Uitgestorven beroepen
De schilder geschilderd – Jantien de Boer
HP/De Tijd Expo geeft jonge kunstenaars een podium om hun werk te tonen. Waarom? Omdat er veel moois wordt gemaakt én om uw ogen te verwennen. Deze week: Jantien de Boer uit Groningen.
Jantien de Boer (Groningen, 1984) studeerde in 2013 af als beeldend kunstenaar aan de Klassieke Academie voor Schilderkunst in Groningen. Sindsdien is ze fulltime werkzaam als kunstenaar en exposeert ze in diverse galeries in Nederland en België.
Over haar werk
‘Over het algemeen bestaat mijn werk uit beelden die moeilijk gedefinieerd kunnen worden. Ze roepen vragen op, denk ik, maar geven geen antwoorden. Mijn schilderijen zijn realistisch geschilderd maar zijn misschien wel het tegenovergestelde van realisme: ze zijn romantisch, theatraal, bijna fictief. Het zijn krachtige en soms confronterende beelden die tegelijk kwetsbaar zijn.’
‘Hoewel ik klassiek geschoold ben en mijn werk sterk aan de traditionele schilderkunst schatplichtig is, is het wat thematiek betreft onmiskenbaar hedendaags. Ik probeer techniek en concept te integreren: de uitvoering is voor mij minstens zo belangrijk als de inhoud van het werk. Ik werk graag in series, zodat hetzelfde onderwerp vanuit meerdere standpunten wordt benaderd.’
‘De serie The Painter, waarvan hieronder een selectie is getoond, is een serie semi-autobiografische schilderijen die de worsteling van de kunstenaar weergeeft. Het verbeeldt het moment waarop een goed idee moet sneuvelen voor iets beters. Kill your darlings. Een soms wanhopige strijd tegen jezelf, gestreden met verf.’
Meer werk van Jantien de Boer vindt u hier.
