Eva Jinek: ‘Ik ben een uitgesproken feminist’

Openhartig gesprek met Eva Jinek over streberigheid, casual seksisme en haar achtergrond als dochter van vluchtelingen. ‘Eigenlijk doe ik alles wat ik doe om mijn ouders trots te maken.’

(Verschenen in het septembernummer van HP/De Tijd, 2016. Het gehele interview is op Blendle te lezen.)

Op de vraag of ze offers heeft moeten brengen voor haar carrière, vraagt Eva Jinek (1978) halverwege het gesprek gereserveerd: “Is dit de opmaat voor de vraag of ik een kinderwens heb?”
Dat is het niet. Verontschuldigend antwoord ik dat ik daar helemaal niet naar wil vragen. Dat ik die vraag niet eens heb opgeschreven. Dat ik het ook niet relevant vind.
“Ach schatje toch,” repliceert ze moederlijk, en ze schuift haar beide handen vergiffenis vragend naar me toe. Blijkbaar vindt ze het vervelend dat ze ervan uitgegaan was dat ik die vraag zou stellen. “Ik bedoelde het niet lullig. Maar ik zat thuis al te denken: wat moet ik op die vraag antwoorden, de volgende keer als iemand hem mij stelt? Ga ik daar een standpunt over innemen?”
Na een korte stilte: “Natuurlijk denk ik er weleens over na: is het zo dat ik geen kinderen heb omdat ik mijn carrière voor heb laten gaan? Ik ervaar dat niet zo, het is er gewoon niet van gekomen. Maar waarom ik je daarnaar vroeg: elk interview wordt mij er vroeg of laat wel naar gevraagd. Waarom stellen ze mannen die vraag niet? Ik vind het ook een heel brutale vraag. Ik zou zoiets nooit aan een vrouw durven vragen. Stel je voor dat ik zou zeggen: ik heb geen baarmoeder, ik kan geen kinderen krijgen, en daar huil ik elke nacht om. Of: ik ben er al vijftien jaar mee bezig, maar het lukt niet. Dan voel je je toch verschrikkelijk? Dan denk je toch: hoe heb ik iets dat zo privé is aan haar kunnen vragen?”

Het acht pagina tellende interview met Eva Jinek is hier verder te lezen.

Advertenties