Categorie: Uncategorized

“Ik ben een restaurateur met kookneigingen, geen kok,” zegt Joop Braakhekke ferm.

In de nieuwe editie van HP/De Tijd vertelt de televisiekok (want dat is hij wel) over de welhaast poëtische culinaire boeken van J.W.F Weremeus Buning, zijn omvangrijke collectie kunst, en over, hoe kan het ook anders, koken. “Er is in Nederland nog steeds geen betere televisiekok dan ik.” Een voorproefje. Meer lezen over Joop Braakhekke haalt uit naar televisiecollega’s

Door: Tim Pardijs.

DOETINCHEM – Doetinchems Vizier wil alles weten van het hoe en waarom van Twitter in Doetinchem. Nick Muller trapt onze verhalenserie af.

Op uitnodiging van ondergetekende heeft de door mij zeer gewaardeerde Cees van der Pluijm een jaaroverdicht geschreven voor de website van HP/De Tijd. Zie hieronder.

De laatste dagen van het jaar staan al decennialang in het teken van de gezapige en vaak weinig originele jaaroverzichten.

Maar niet op de website van HP/De Tijd. In het allereerste jaaroverdicht van Nederland blikt dichter Cees van der Pluijm in twaalf spitsvondige ollekebollekes terug op het afgelopen jaar.

In het kerstnummer van HP/De Tijd (nummer 10, 2013) was er aandacht voor vijf talenten die dat jaar boven zijn komen drijven. Geïnterviewd zijn: Jacco Gardner, Simone van Saarloos, Erik Scherder, Pieter Derks en Bauke Mollema.

Bauke Mollema

“Bauke Mollema gaf, na de woede rond het dopingschandaal, het wielrennen terug aan het volk’, zo werd gezegd in de documentaire De Tour van Bauke. Bauke Mollema (27) bewees zichzelf dit jaar als wielrenner. Hij werd onder meer zesde in de Ronde van Frankrijk en schreef de zeventiende etappe van de Vuelta op zijn naam.

Hoogtepunt van 2013?
“Voor een wielrenner is er niets mooier dan als eerste over de streep gaan. Het ligt dan ook voor de hand om het winnen van de etappe in de Ronde van Spanje aan te geven als hoogtepunt van dit jaar. Maar aan de andere kant was er natuurlijk de Tour de France. Ik eindigde als zesde. En ik kan zeggen: dat geeft je zelfvertrouwen een enorme boost. Dat je denkt: nu hoor ik ook bij de grote jongens.”

Dieptepunt van 2013?
“Halverwege april dit jaar werd ik geveld door griep. Niet zo erg natuurlijk, ware het niet dat ik vlak voor drie belangrijkste koersen zat. Ik heb acht dagen op bed gelegen, ik kon niets. Een aanslag op mijn conditie was het. En het vervelende is: je kunt niets anders doen dan uitzieken. Ik weet zeker dat ik, als ik niet ziek was geworden, veel hoger was geëindigd in de voorjaarsklassiekers. Ach, volgend jaar beter.”

Waar sta je over tien jaar?
“Over tien jaar ben ik 37, dus dan rijd ik denk ik mijn laatste jaar. Natuurlijk wil ik in de komende jaren een mooie klassieker winnen. En een etappe in de Tour de France, dat nog liever eigenlijk. Maar ik heb één geluk: de meeste topwielrenners zijn boven de dertig. Ik heb dus nog even.”

In het kerstnummer van HP/De Tijd (nummer 10, 2013) was er aandacht voor vijf talenten die dat jaar boven zijn komen drijven. Geïnterviewd zijn: Jacco Gardner, Simone van Saarloos, Erik Scherder, Pieter Derks en Bauke Mollema.

Pieter Derks

“Er is één cabaretier van de jongste generatie die in de toekomst de oudejaarsconference kan maken, en dat is Pieter Derks.” Dixit kleinkunstkenner Henk van Gelder. Dit jaar maakt Derks (29) zijn eerste oudejaarsconference, enkel te zien in theaters: Een Oudejaars. Daarnaast won de jonge cabaretier dit jaar de populaire kennisquiz De Slimste Mens en sluit hij elke week de week af in De Wereld Draait Door.

Hoogtepunt van 2013?
“Ik ben bijna verplicht om te zeggen dat mijn hoogtepunt van dit jaar mijn bruiloft was. Anders krijg ik ruzie thuis. Maar dat was ook zo hoor, dat was op persoonlijk vlak het mooiste moment van dit jaar. Een ander lichtpuntje dit jaar is dat het zo goed gaat in de theaters. Het zit bijna elke avond vol! Theater is dan ook mijn grote liefde:  alles wat ik op televisie doe, zoals de weekafsluiting in DWDD, staat in dienst daarvan. Ik maak televisie zodat ik theater kan maken.”

Dieptepunt van 2013?
“De laatste try-out voor de première van mijn nieuwste voorstelling ging verschrikkelijk. Ik had de volgorde van de grappen iets aangepast, met als gevolg dat de grappen niet aankwamen en de hele voorstelling als een kaartenhuis in elkaar zakte. Ik zat na afloop in de kleedkamer en dacht: ‘Hoe moet dit in godsnaam goed komen bij de première?  Na een fikse wandeling te hebben gemaakt besloot ik een deel van de grappen aan te passen en te verschuiven. En met succes: tijdens de première stond de voorstelling weer helemaal op de rails. Wat was ik blij.”

Waar sta je over tien jaar?
“In het theater, dat is een ding wat zeker is. En ik zal tegen die tijd wel een keer een oudejaarsconference voor de VARA hebben gemaakt. Verder heb ik niet veel ambities, als ik maar kan blijven spelen. En privé? Ik hoop dat ik met mijn kersverse vrouw ergens op een boerderijtje woon met heel veel beesten en heel veel kinderen.”

In het kerstnummer van HP/De Tijd (nummer 10, 2013) was er aandacht voor vijf talenten die dat jaar boven zijn komen drijven. Geïnterviewd zijn: Jacco Gardner, Simone van Saarloos, Erik Scherder, Pieter Derks en Bauke Mollema.

Erik Scherder

Prof. dr. Erik Scherder (61), hoogleraar neuropsychologie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam, is één van de beste hoogleraren van Nederland. Vandaar ook dat hij werd benaderd om eens in de zoveel tijd college te geven in de Universiteit van Nederland, een onlangs gelanceerd initiatief om elke werkdag een kort college van ’s lands beste hoogleraren op internet te zetten.

Hoogtepunt van 2013?
“Het optreden in de Universiteit van Nederland en alles daaromheen was wel een van de leukste momenten van dit jaar. Niet zozeer omdat mensen me, in alle bescheidenheid, aanspreken op straat en zeggen hoe leuk ze het vinden om naar me te luisteren, maar ook omdat je door meer mensen gewaardeerd wordt voor wat je doet. Ik ben echt enorm verrast door het succes van deze collegereeks, en vind het nog steeds heel eervol dat ik hiervoor ben gevraagd.”

Dieptepunt van 2013?
“Niet zozeer een dieptepunt, maar wel een grote zorg van mij dit jaar is de mondzorg in tehuizen. Ik kom voor mijn werk veel in verzorgingstehuizen waar mensen wonen die cognitief kwetsbaar zijn, veelal omdat ze aan dementie lijden. De mondzorg in sommige van deze huizen is erbarmelijk. Zo hoorde ik laatst dat een demente man een plaatje in zijn mond had, ter vervanging van enkele tanden, dat er meer dan zes maanden niet uit was geweest. Je wilt niet weten hoeveel ziektes daaruit voortkomen. En mocht je anders denken: zo’n verhaal is helaas eerder regel dan uitzondering. Nee, aan die in het algemeen matige tot slechte mondzorg in ons land moet écht iets gedaan worden.”

Waar staat u over tien jaar?
“Dan ben ik nog aan het werk, hoop ik. Wat ik nog wil doen? Ik hoop dat ik mij de komende jaren nog sterk kan maken om de kwaliteit van leven van kwetsbare ouderen te verbeteren. Dat moet wel, met een ouderenbeleid zoals we dat nu hebben. We moeten eens leren kijken naar wat de beste manier is om de kwaliteit van leven van de cognitief kwetsbaren te verbeteren, in plaats van de goedkoopste. De ziekte van Alzheimer – om maar een voorbeeld te noemen – zullen we de komende jaren niet kunnen genezen, maar de behandeling en verzorging van patiënten die aan deze ziekte lijden kan wel drastisch worden verbeterd.”

In het kerstnummer van HP/De Tijd (nummer 10, 2013) was er aandacht voor vijf talenten die dat jaar boven zijn komen drijven. Geïnterviewd zijn: Jacco Gardner, Simone van Saarloos, Erik Scherder, Pieter Derks en Bauke Mollema.

Simone van Saarloos

Filosofe, columniste en schrijfster Simone van Saarloos (23) behoort tot de nieuwste generatie opiniemakers. Ze schreef begin dit jaar voor Vrij Nederland een pleidooi: ‘Het nieuwe feminisme van Simone vanSaarloos’, waarin ze bepleitte dat niet het lichaam of het geslacht je identiteit bepaalt, maar de verhalen en gedragen die we aan dat lichaam toekennen wel. Verder schrijft ze sinds kort drie maal per week een column in nrc.next en werkt ze aan haar debuutroman.

Hoogtepunt van 2013?
“Deze zomer ben ik drie maanden in New York geweest om te werken aan mijn eerste roman. Ik heb daar ontzettend veel geleerd. Bijvoorbeeld dat het fantastisch is om je eigen universum te creëren. En waar ik ook achter ben gekomen is dat dat universum zichzelf ontwikkeld. Natuurlijk bedenk ik het verhaal zelf, maar ik hoef er niets voor te doen. Het gaat vanzelf. Sinds ik weer in Nederland en is net of ik met een imaginair hondje aan de lijn loop dat door niemand wordt gezien, behalve door mij. Dat is aan de ene kant wel prettig, maar aan de andere kant ook wel eng. Misschien vinden ze het hondje wel heel lelijk als ze ‘m te zien krijgen, en blijkt dat de wolfshond eigenlijk een trillende chiuaua is.”

Dieptepunt van 2013?
“Verlies speelde dit jaar een belangrijke rol. Ik verloor mijn oma, die was oud. Ik verloor de broer van een goede vriendin en een kennis, schrijver Thomas Blondeau. Die waren jong. Dat is heel erg, voor dat soort verliezen kies je natuurlijk niet. Maar voor andere verliezen koos ik weer wel: ik beëindigde mijn relatie en stapte over van de Volkskrant, daar waar ik ooit begon met schrijven, naar NRC. De dood van de twee jonge jongens heeft daar deels een rol in gespeeld: ik voelde me opgejaagd, hoe gek dat ook klinkt. Tegelijkertijd gaf het me levenskracht, zo van: neem die beslissing, nu! En ik heb van beide beslissingen totaal geen spijt.”

Waar sta je over tien jaar?
“Ik doe nu dingen, bijvoorbeeld het schrijven van de column en het schrijven van mijn eerste boek, waarvan ik dacht dat ik ze pas over tien jaar zou doen. Omdat de tijd je toch wel verrast, ben ik niet met de toekomst bezig. I never think of the future. It comes soon enough. Het is, denk ik, heel goed om je toekomstdoelen níet te verwoorden, zodat je geen voldoening haalt uit de formulering van die doelen maar enkel uit de realisatie ervan. Het is veel belangrijker om achteraf te weten wat je hebt gedaan dan vooraf te voorspellen wat je gaat doen.”

In het kerstnummer van HP/De Tijd (nummer 10, 2013) was er aandacht voor vijf talenten die dat jaar boven zijn komen drijven. Geïnterviewd zijn: Jacco Gardner, Simone van Saarloos, Erik Scherder, Pieter Derks en Bauke Mollema.

Jacco Gardner

“Dit is zo’n Nederpopklassieker waar je twintig jaar later nog over praat”, schrijft 3voor12 over het dit jaar verschenen debuutalbum Cabinet of Curiosities van de 25-jarige Jacco Gardner. Met zijn psychedelische, jaren 60-achtige muziek trok hij het afgelopen jaar door heel Europa, deeden passant twee tournees door Amerika en wordt ondertussen bejubeld door de muziekcritici.

Hoogtepunt van 2013?
“Het was echt een geweldig jaar. Ik heb zoveel gezien en zoveel gedaan dat ik het me nauwelijks allemaal kan herinneren. Maar het mooiste moment van dit jaar was toch wel mijn verjaardag, toen het publiek in popzaal Flèche d’Or in Parijs spontaan Happy Birthday voor me begon te zingen. Kippenvel. Dat was echt heel vet, dat vreemde mensen in een vreemd land je zomaar toezingen.”

Dieptepunt van 2013?
“Ik heb niet echt veel dieptepunten gehad. We hebben wel eens pech gehad met de auto, maar voor de rest… Natuurlijk heb je wel eens optredens die niet helemaal lekker gaan. Laatst nog, in het Italiaanse Brescia. Het was heel druk, maar ik had het idee dat de mensen niet voor de muziek kwamen, maar meer voor de drank en de gezelligheid. Het was rumoerig, mensen hadden geen aandacht voor de muziek… Ik vroeg me echt af wat ik daar deed.”

Waar sta je over tien jaar?
“Ik denk over tien jaar niet zo intensief meer bezig ben met het maken van muziek als dat ik nu ben. Ik hoop dan een eigen platenlabel te hebben en veel muziek van veel verschillende muzikanten te kunnen produceren. In mijn hoofd is alles al uitgedacht, ik moet het alleen nog even concreet maken, ha!”